మహిళా డ్రైవింగ్ - ఆత్మవిశ్వాసం
ఈ కథలోని పాత్రలు, సంఘటనలు పూర్తిగా కల్పితం.
పాత్రలు: సుజాత (స్వయంశక్తిని చాటే శ్రీమతి), రవి (భర్త), శారద (పక్కింటి స్నేహితురాలు).
నగరం: వరంగల్.
వరంగల్ నగరంలో నివసించే రవి, సుజాత దంపతులది ఒక సాధారణ మధ్యతరగతి కుటుంబం. రవి ఒక ప్రభుత్వ ఉద్యోగి కాగా, సుజాత గృహిణి. సుజాతకు ప్రతిరోజూ పిల్లలను స్కూలుకు తీసుకెళ్లడం, కూరగాయల మార్కెట్కు వెళ్లడం, అత్యవసర పనులపై బయటకు వెళ్లడం ఎంతో కష్టంగా ఉండేది. ఎక్కడికైనా వెళ్లాలన్నా భర్త ఆఫీస్ నుండి వచ్చే వరకు ఎదురుచూడాల్సి రావడం లేదా ఆటోల కోసం రోడ్లపై గంటల తరబడి నిలబడటం ఆమెకు విసుగు తెప్పించేది.
సమాజంలో చాలామంది “మహిళలకు డ్రైవింగ్ చేయడం రాదు, అది మగాళ్ల పనని” భావిస్తుంటారు. రవి కూడా మొదట్లో భద్రతా కారణాల రీత్యా సుజాతను బైక్ లేదా కారు నేర్చుకోవద్దని వారించేవాడు. కానీ సుజాత మాత్రం ఇతరులపై ఆధారపడకుండా తన కాళ్లపై తాను నిలబడాలని, స్వయంగా వాహనం నడపడం నేర్చుకోవాలని గట్టిగా నిశ్చయించుకుంది.
ఒక రోజు పక్కింటి స్నేహితురాలు శారద సహాయంతో సుజాత రహస్యంగా ఒక ద్విచక్ర వాహనం (స్కూటీ) డ్రైవింగ్ నేర్చుకోవడం ప్రారంభించింది. మొదట్లో బ్యాలెన్స్ తప్పి కిందపడినా, స్వల్పంగా దెబ్బలు తగిలినా ఆమె ఏమాత్రం వెనకడుగు వేయలేదు. పట్టుదలతో కొద్ది రోజుల్లోనే డ్రైవింగ్లో మంచి నైపుణ్యాన్ని సంపాదించుకుంది.
ఆ తర్వాత భర్త రవికి ఆ విషయం ధైర్యంగా చెప్పింది. మొదట రవి ఆశ్చర్యపోయినా, భర్త సాయం కోసం ఎదురుచూడకుండా తన పనులను తానే స్వయంగా చేసుకోవాలనే సుజాత తపస్సును, ఆత్మవిశ్వాసాన్ని చూసి అడ్డు చెప్పలేకపోయాడు. బ్లడ్ టెస్టులకు, అత్యవసర ఆసుపత్రి పనులకు కూడా ఎవరి సహాయం కోరాల్సిన అవసరం లేదని గ్రహించి, రవి స్వయంగా ఆమెకు ఒక కొత్త స్కూటీని కొనిపించి ప్రోత్సహించాడు.
