అక్షరాల గొంతుక
ఎపిసోడ్ 4: దుష్ట శక్తులు సృష్టించిన అదృశ్య అడ్డంకులు
తాళపత్ర గ్రంథం దొరికిన తర్వాత పద్మావతి ఆ గ్రంథాలయం నుండి బయటకు వెళ్లి గ్రామస్తులకు సహాయం కోరాలని భావించింది. కానీ ఆ దుష్ట శక్తి ఆ రహస్యం బయటికి వెళ్లకుండా గ్రంథాలయం చుట్టూ తీవ్రమైన అదృశ్య అడ్డంకులను సృష్టించడం ప్రారంభించింది. ఆమె గ్రంథాలయం ప్రధాన ద్వారం వైపు వెళ్లేసరికి, ఆ తలుపు దానంతట అదే గట్టి శబ్దంతో మూసుకుపోయింది. గ్రంథాలయం లోపల ఉన్న కిటికీలు అన్నీ వాటంతట అవే మూసుకుపోయి, గది పూర్తిగా చీకటిమయమైపోయింది. ఆ దుష్ట శక్తి గ్రంథాలయం గాలిలో ఉంటూ పద్మావతిని భయపెట్టడానికి తన వికృత నవ్వులను వినిపించింది. పద్మావతి నడుస్తున్న నేల ఒక్కసారిగా కుంగిపోవడం ప్రారంభించి, ఆమె ముందుకు వెళ్లకుండా అడ్డుకుంది. చుట్టూ ఉన్న గోడల నుండి నల్లటి పొగలు కమ్మి ఆమె ఊపిరి ఆడకుండా ఉక్కిరిబిక్కిరి చేశాయి. ఆ అదృశ్య శక్తులు ఆమె చేతిలో ఉన్న తాళపత్ర గ్రంథాన్ని లాగేసుకోవడానికి నల్లటి చేతులతో దాడి చేశాయి. పద్మావతి ఆ గ్రంథాన్ని తన గుండెకు హత్తుకుని గట్టిగా పట్టుకుని, వెనక్కి తగ్గుతూ ఒక మూలన నిలబడింది. ఆ అక్షరాలు వెంటనే మళ్లీ స్పందించి, ఆమె చుట్టూ ఒక రక్షణ వలయాన్ని ఏర్పరచి ఆ నల్లటి పొగను వెనక్కి తరిమికొట్టాయి. ఆ దుష్ట శక్తులు సృష్టించిన ఆ అడ్డంకులు ఎంత భయానకంగా ఉన్నప్పటికీ, పద్మావతి తన పట్టుదలను వీడలేదు. ఆమె ఆ అడ్డంకులను ఎదుర్కొంటూ, ఆ గ్రంథాలయం లోపల సురక్షితమైన ప్రదేశానికి వెళ్ళడానికి దారి వెతికింది. ఆ అదృశ్య శక్తులు ఆమెను ఓడించడానికి చేసిన ప్రతీ ప్రయత్నాన్ని ఆ అక్షరాలు తమ శక్తితో తిప్పికొట్టాయి.
గతం తాలూకు చేదు జ్ఞాపకాలు మరియు హెచ్చరికలు
అడ్డంకుల నుండి కొద్దిగా కోలుకున్న పద్మావతి, ఆ తాళపత్ర గ్రంథాన్ని చదువుతుండగా గతం తాలూకు చేదు జ్ఞాపకాలు ఆమె కళ్ల ముందు మెదిలాయి. ఆ గ్రంథాలయం ఎందుకు శాపగ్రస్తమైందో ఆ గ్రంథం స్పష్టంగా వివరించింది. వంద సంవత్సరాల క్రితం ఆ గ్రామాన్ని పాలించిన ఒక క్రూరమైన పాలకుడు, జ్ఞానాన్ని నాశనం చేయాలనే ఉద్దేశంతో ఈ గ్రంథాలయానికి నిప్పు పెట్టి ఇక్కడి గ్రంథపాలకులను సజీవ దహనం చేశాడని ఆ చరిత్ర చెబుతోంది. ఆ నిర్దోషుల ఆత్మలే అప్పటి నుండి ఈ గ్రంథాలయాన్ని ఆవరించి, జ్ఞానాన్ని కాపాడుకుంటూ వస్తున్నాయి. కానీ ఆ క్రూరమైన పాలకుడి ఆత్మ మాత్రం ఒక దుష్ట శక్తిగా మారి ఈ గ్రంథాలయాన్ని పూర్తిగా నాశనం చేయడానికి ప్రతీ అమావాస్యకు ప్రయత్నిస్తూ ఉంటుంది. అదే సమయంలో, గ్రంథాలయం గాలిలో నుండి ఒక స్పష్టమైన హెచ్చరిక వినిపించింది. “ఈ గ్రంథాన్ని నువ్వు కాపాడలేవు… ఆ దుష్ట శక్తి చేతిలో నువ్వు కూడా ప్రాణాలు కోల్పోతావు…” అని ఆ గొంతు గట్టిగా హెచ్చరించింది. ఆ హెచ్చరికను తేలికగా తీసుకోవడానికి వీలులేదని, తన ప్రాణాలకు ముప్పు ఉందని పద్మావతికి స్పష్టమైంది. అయినప్పటికీ వెనకడుగు వేయకుండా, ఆ ఆత్మలకు శాంతి చేకూర్చడమే తన ప్రధాన కర్తవ్యమని ఆమె భావించింది. ఆ చేదు జ్ఞాపకాలు మరియు హెచ్చరికలు ఆమెను మరింత అప్రమత్తంగా ఉండేలా చేశాయి. ఆ గ్రంథాలయం శాపానికి విముక్తి కలిగించకపోతే ఆ గ్రామానికి కూడా పెద్ద ప్రమాదం రాగలదని ఆమె గట్టిగా నమ్సింది. ఆ భయపెట్టే జ్ఞాపకాల మధ్యలో కూడా ఆమె తన ధైర్యాన్ని కోల్పోకుండా ముందుకు సాగింది.