కరెంటు బిల్లు మర్మం (అమూల్య అనుబంధం)
ఈ కథలోని పాత్రలు, సంఘటనలు పూర్తిగా కల్పితం.
పాత్రలు: మనోరమ (పొదుపు, సాంకేతిక అవగాహన గల ఆధునిక శ్రీమతి), ఆనందరావు (చిన్న విషయాలకే కంగారుపడే భర్త), దివ్య (కాలేజీ చదివే కుమార్తె).
నగరం: ఒంగోలు.
ఒంగోలు నగరంలోని సంతపేటలో నివాసముండే ఆనందరావు గారికి బీపీ, షుగర్ కంటే కూడా ప్రతి నెలా వచ్చే ‘కరెంటు బిల్లు’ అంటేనే ఎక్కువ గుండెదడ. పదో తేదీ వచ్చి కరెంట్ మీటర్ రీడర్ కాగితం చేతిలో పెట్టగానే ఆయన ముఖం నల్లగా మారిపోయేది. ఆ నెల బిల్లు ఏకంగా పన్నెండు వేల రూపాయలు వచ్చింది! అది చూడగానే ఆనందరావు గారి నెత్తిమీద పిడుగు పడినట్లయింది.
“పన్నెండు వేలా! మన ఇంట్లో ఏమైనా ఫ్యాక్టరీ నడుపుతున్నామా? ఈ ఇంట్లో వాళ్లకు బాధ్యత లేదు. పగలు కూడా లైట్లు వేస్తారు, ఫ్యాన్లు తిరుగుతూనే ఉంటాయి. ఏసీలు నిరంతరం నడుస్తాయి. ఈ బిల్లులు కట్టడానికే నా జీతం సరిపోతే మనం గాలి పీల్చుకుని బతకాలా?” అంటూ హాలులో అటూఇటూ తిరుగుతూ కేకలు వేయడం మొదలుపెట్టాడు.
కూతురు దివ్యను కాలేజీకి ల్యాప్‌టాప్ వాడొద్దని, ఫోన్ ఛార్జింగ్ గంట కంటే ఎక్కువ పెట్టకూడదని ఆంక్షలు విధించాడు. ఇంట్లోని ఫ్రీజ్ ప్లగ్ కూడా పీకేయాలని చూశాడు. ఇల్లంతా ఒక రకమైన భయానక వాతావరణం నెలకొంది.
శ్రీమతి మనోరమ వంటింట్లో నుంచి నిమ్మరసం గ్లాసుతో వచ్చి భర్త చేతికి అందించింది. “ఏమండీ! ఆవేశపడితే సమస్య తీరదు. ముందు కూర్చుని నిమ్మరసం తాగి ఆలోచించండి. ప్రతినెలా రెండు వేలు రాని బిల్లు ఒక్కసారిగా పన్నెండు వేలు ఎలా వస్తుంది? అందులో ఏదో తిరకాసు ఉండే ఉంటుంది” అంది శాంతంగా.
ఆనందరావు: “ఏం తిరకాసు మనోరమా? మీటర్ రీడింగ్ అబద్దం చెబుతుందా? మీ నిర్లక్ష్యమే దీనికి కారణం. ఇకపై ఇంట్లో ఏసీ వాడకం పూర్తిగా నిషేధం. ఫ్యాన్లు కూడా ఒక్కో గదిలోనే తిరగాలి!”
మనోరమ: “నిషేధాలు విధించడం పరిష్కారం కాదు. దీని మర్మం ఏమిటో నేను ఇరవై నాలుగు గంటల్లో కనిపెడతాను. అంతవరకు కాస్త సంయమనం పాటించండి.”
మనోరమ ఆ బిల్లును తీసుకుని నిశితంగా పరిశీలించడం ప్రారంభించింది.