శ్రీమతి గారి బడ్జెట్ సూత్రం
కాసేపటికి సుజాతమ్మ చేతిలో ఒక చిన్న ఇత్తడి గిన్నె పట్టుకుని హాలులోకి వచ్చింది. అందులో తెల్లటి కాగితం మడతలు ఉన్నాయి. ఆమె ఆ గిన్నెను సత్యనారాయణ గారి ముందు టేబుల్ మీద పెట్టింది. మడతలు విప్పి చూసిన సత్యనారాయణ గారి కళ్లు ఆశ్చర్యంతో వెడల్పైయ్యాయి. అందులో ఐదు వందల నోట్లు, రెండు వందల నోట్లు కలిసి సరిగ్గా ఎనిమిది వేల రూపాయలు ఉన్నాయి!
సత్యనారాయణ: “సుజాతా! ఇన్ని డబ్బులు నీకెక్కడివి? ఎవరి దగ్గరైనా అప్పు చేశావా? లేక మీ పుట్టింటి నుంచి తెప్పించావా?”
సుజాతమ్మ: “అయ్యో రామ! పుట్టింటి అప్పేమిటండీ? ఇవి మీరు గత ఆరు నెలలుగా నాకు ఇచ్చే ఇంటి ఖర్చుల డబ్బుల్లోంచి నేను పొదుపు చేసినవే. నా పోపుల పెట్టె రిజర్వ్ బ్యాంకు లెక్క ఇది!”
సత్యనారాయణ గారు నమ్మలేకపోయారు. “నేను ఇచ్చిన పదివేలలో పిల్లల పాలు, కూరగాయలు, నిత్యావసరాలే చాలవు కదా! ఇంత మొత్తం ఎలా మిగిల్చావు? నువ్వు పిల్లల తిండిలో ఏమైనా కోత విధించావా?” అని అనుమానంగా అడిగారు.
సుజాతమ్మ ఒక చిన్న డైరీ తీసి ఆయన చేతిలో పెట్టింది. అందులో ప్రతి పైసా ఖర్చు చాలా పద్దతిగా రాసి ఉంది. “చూడండి మాస్టారు గారూ! లెక్కలు బోర్డు మీద వేయడం వేరు, సంసారంలో ఆచరించడం వేరు. మీరు కూరగాయల మార్కెట్కు వెళ్తే కనిపించినవన్నీ రేటు చూడకుండా కొంటారు. నేను రైతు బజారుకు సమయానికి వెళ్లి తాజా కూరగాయలు సగం ధరకు తెస్తాను. మిగిలిన అన్నాన్ని పారేయకుండా చద్దన్నంగా, పులిహోరగా రుచికరంగా మారుస్తాను. విద్యుత్ వాడకంలో పిల్లలు గది దాటగానే లైట్లు ఆపే క్రమశిక్షణ నేర్పాను. ఇవన్నీ చిన్న విషయాలే కావచ్చు, కానీ నెలకు వేల రూపాయలు ఆదా చేశాయి”.
సత్యనారాయణ గారు ఆ డైరీలోని లెక్కలను నిశితంగా పరిశీలించారు. తాను పెద్ద అంకగణిత నిపుణుడినని విర్రవీగే తనకు, నిత్య జీవితంలో సుజాతమ్మ చూపించిన పొదుపు వివేకం ముందు తన పాఠాలు ఎంత అల్పమో అర్థమైంది.
సత్యనారాయణ: “సుజాతా! నిజంగా నా లెక్కల కంటే నీ అనుభవపు లెక్కలే ఎంతో గొప్పవి. ఈ ఎనిమిది వేలు ఇప్పుడు మన ఇంటి పరువును కాపాడాయి”.
సుజాతమ్మ: “డబ్బు సంపాదించడం ఒక ఎత్తు అయితే, దాన్ని సద్వినియోగం చేయడం మరో ఎత్తు అండి. శ్రీమతి అంటే కేవలం వంట చేసి పెట్టే మనిషి మాత్రమే కాదు, ఇంటి ఆర్థిక నౌకను తుఫానుల్లో మునగకుండా నడిపే నావికురాలు”.
ఆ మరుసటి రోజు నుంచే సత్యనారాయణ గారు ఇంటి ఆర్థిక నిర్ణయాలన్నింటినీ శ్రీమతి గారి చేతుల్లోనే పెట్టాలని నిశ్చయించుకున్నారు.