పక్కింటి పోరు - ముగ్గుల తీర్పు (అమూల్య అనుబంధం)
క్షమాగుణం & ముగింపు
జయప్రద కాంతమ్మను తమ ఇంట్లోకి తీసుకువచ్చి సోఫాలో కూర్చోబెట్టింది. వంటింట్లో నుంచి పసుపు సున్నం కలిపిన వేడి లేపనాన్ని తెచ్చి బెణికిన కాలుకు పట్టి వేసింది. వేడి కాఫీ అందించి విశ్రాంతి తీసుకోమంది. ఆ తర్వాత క్షణం కూడా ఆలోచించకుండా, బయటకు వెళ్లి బురదతో నాశనమైన కాంతమ్మ వాకిలిని శుభ్రంగా కడిగింది.
న్యాయనిర్ణేతలు రావడానికి ఇంకా అరగంట సమయం ఉంది. జయప్రద తన చేతిలోని రంగులను తీసుకుని, తన ముగ్గుతో పాటు కాంతమ్మ వాకిట్లో కూడా అత్యంత వేగంగా ఒక అందమైన ఐక్యతా శంఖు ముగ్గును పూర్తి చేసింది. రెండు వాకిళ్లను కలుపుతూ ఒక అద్భుతమైన పూల తీగను గీసింది.
న్యాయనిర్ణేతలు వచ్చి ఆ దృశ్యాన్ని చూసి ఆశ్చర్యపోయారు. “రెండు ఇళ్ల వాకిళ్లను ఇంత అందంగా ఒకే ప్రేమలతతో జోడించిన ఈ దృశ్యం అద్భుతం! ఈ వీధిలోనే కాక నగరంలోనే ఇది అత్యుత్తమ రంగవల్లి” అని కొనియాడారు. మొదటి బహుమతిని జయప్రదకు ప్రకటించారు.
జయప్రద వేదికపైకి వెళ్లి ఆ బహుమతిని అందుకుంటూ మైక్ తీసుకుంది: “ఈ బహుమతి నాకు మాత్రమే కాదు, నాతో పాటు పక్కనే నిలబడిన నా సోదరి కాంతమ్మగారికి కూడా చెందుతుంది. ఇరుగుపొరుగు కలిసి ఉన్నప్పుడే పండుగకు నిజమైన అందం” అంటూ ఆ బంగారు నాణేన్ని తెచ్చి కాంతమ్మ చేతిలో పెట్టింది.
కాంతమ్మ: “జయప్రదా! నేను నీకు ఇంత అపకారం చేయాలని చూసినా, నువ్వు నా మానాన్ని కాపాడావు, నా కాలు నొప్పిని తగ్గించావు, నా వాకిట్లో ముగ్గు వేసి నన్ను గౌరవించావు. నా అసూయ విషాన్ని నీ అమృత హృదయంతో కడిగేశావమ్మా! నన్ను క్షమించు.”
జయప్రద: “కాంతమ్మక్కా! పక్కింటి పోరు వల్ల గోడలు పెరుగుతాయి తప్ప సుఖం ఉండదు. మనం అక్కాచెల్లెళ్లలా కలిసి ఉంటే మన వీధికి మించిన స్వర్గం ఎక్కడుంటుంది?”
కాంతమ్మ కన్నీళ్లతో జయప్రదను కౌగిలించుకుంది. ఆనాటి నుంచి వారిద్దరి మధ్య శత్రుత్వం సమసిపోయి అమూల్యమైన అనుబంధం వెల్లివిరిసింది. ఆ వీధిలో ఏ పండుగ వచ్చినా వారిద్దరూ కలిసే ముగ్గులు వేస్తూ అందరికీ ఆదర్శంగా నిలిచారు.
కథా నీతి: ద్వేషాన్ని ద్వేషంతో జయించలేము, ప్రేమతో మాత్రమే జయించగలం. అపకారం చేసిన వారికి కూడా ఉపకారం చేసే ఉదాత్తమైన గుణమే మనుషుల్లోని రాక్షసత్వాన్ని పోగొట్టి దైవత్వాన్ని నింపుతుంది.