పొరుగింటి కష్టం - మానవత్వం
ఈ కథలోని పాత్రలు, సంఘటనలు పూర్తిగా కల్పితం.
పాత్రలు: పద్మావతి (కరుణామయి అయిన శ్రీమతి), రవిశంకర్ (భర్త), లక్ష్మమ్మ (పొరుగింటి వృద్ధురాలు).
నగరం: గుంటూరు.
గుంటూరు నగరంలోని ఒక నిశ్శబ్దమైన కాలనీలో రవిశంకర్, పద్మావతి దంపతులది ఆదర్శవంతమైన కుటుంబం. రవిశంకర్ ఒక ప్రైవేట్ కంపెనీలో అకౌంటెంట్‌గా పనిచేస్తుండగా, పద్మావతి ఇల్లాలిగా ఉంటూ ఇంటిని, పొరుగువారిని ఎంతో ఆప్యాయంగా చూసుకునేది. వారి ఇంటికి ఆనుకుని ఉన్న పాత పెంకుటింట్లో లక్ష్మమ్మ అనే వృద్ధురాలు ఒంటరిగా నివసించేది. ఆమెకు పిల్లలు లేరు, బంధువులు ఎవరూ పట్టించుకోరు.
గత కొన్ని రోజులుగా లక్ష్మమ్మ ఆరోగ్యం పూర్తిగా క్షీణించింది. కనీసం లేచి నీళ్లు తాగడానికి కూడా శక్తి లేక మంచం పట్టింది. రోజంతా ఆకలితో అలమటిస్తూ, దగ్గుతో నరకం చూస్తోంది. ఆ వృద్ధురాలి దీనస్థితిని చూసి పద్మావతి మనసు విలవిలలాడిపోయింది. రవిశంకర్ ఆఫీస్‌కు వెళ్లిన తర్వాత, రోజూ లక్ష్మమ్మ దగ్గరకు వెళ్లి ఆమె బాగోగులు చూడటం పద్మావతికి నిత్య కృత్యమైంది.
ఒక రోజు ఉదయం లక్ష్మమ్మ పరిస్థితి మరింత విషమించింది. ఆమె తీవ్రమైన జ్వరంతో వణికిపోతూ, మంచం మీదే మలమూత్ర విసర్జన చేసుకుంది. ఆ దుర్వాసనను భరించి, పద్మావతి ఎలాంటి సంకోచం లేకుండా ఆ వృద్ధురాలికి స్నానం చేయించి, శుభ్రమైన బట్టలు వేసింది. ఆ తర్వాత గంజి కాచి, చేత్తో తినిపించి మందులు వేసింది.
ఈ విషయం తెలిసిన కొంతమంది ఇరుగుపొరుగు వారు, “ఎవరో తెలియని అపరిచితురాలు, పైగా అంటువ్యాధి ఉందేమో, నువ్వు ఎందుకు అంత రిస్క్ తీసుకుంటావు?” అని పద్మావతిని హెచ్చరించారు. కానీ పద్మావతి వారి మాటలను ఏమాత్రం లెక్కచేయలేదు. “మానవ సేవే మాధవ సేవ అని మా నాన్నగారు నాకు నేర్పించారు. ఆపదలో ఉన్నప్పుడు రక్తసంబంధం లేకపోయినా, మానవత్వం చూపడమే ఒక ఇల్లాలి అసలైన ధర్మం” అని ఆమె ఎంతో గట్టిగా సమాధానం చెప్పింది.