మూఢనమ్మకాలపై చైతన్యం
ఈ కథలోని పాత్రలు, సంఘటనలు పూర్తిగా కల్పితం.
పాత్రలు: నిర్మల (విజ్ఞాన దృక్పథం గల శ్రీమతి), వెంకటేశ్వర్లు (భర్త), రామయ్య (గ్రామస్థుడు).
గ్రామం: మహబూబ్ నగర్ జిల్లాలోని ఒక మారుమూల గ్రామం.
మహబూబ్ నగర్ జిల్లాలోని ఒక చిన్న గ్రామంలో వెంకటేశ్వర్లు, నిర్మల దంపతులు నివసిస్తున్నారు. వెంకటేశ్వర్లు సాధారణ వ్యవసాయం చేస్తుండగా, నిర్మల గృహిణిగా ఉంటూ ఇంటాబయటా చురుగ్గా ఉండేది. అయితే ఆ గ్రామంలో అక్షరాస్యత తక్కువగా ఉండటం వల్ల ప్రజలందరూ ఇప్పటికీ ఎన్నో మూఢనమ్మకాల వలలో చిక్కుకుని ఉన్నారు. చిన్నపాటి అనారోగ్యాలు వస్తే ఆసుపత్రికి వెళ్లకుండా దెయ్యాలు, భూతాలు పట్టాయని ఊర్లోని మంత్రగాళ్ల వద్దకు వెళ్లి పూజలు చేయించడం, మూఢనమ్మకాలతో ప్రాణాలను రిస్క్ లో పెట్టడం నిత్య కృత్యమైంది.
గ్రామంలో ఒకవైపు ఆధునిక ప్రపంచం దూసుకుపోతున్నా, ఈ మూఢనమ్మకాల వల్ల అమాయక ప్రజలు తమ కష్టపడి సంపాదించిన డబ్బును కోల్పోతూ, అనారోగ్యాలతో బలైపోవడాన్ని చూసి నిర్మల మనసు తీవ్రంగా తల్లడిల్లింది.
ఈ పరిస్థితి ఇలాగే కొనసాగితే గ్రామం మరింత వెనుకబడిపోతుందని భావించిన నిర్మల, మూఢనమ్మకాలపై ఒక విప్లవాత్మకమైన చైతన్య కార్యక్రమాన్ని చేపట్టాలని నిశ్చయించుకుంది. ఒక రోజు గ్రామంలోని రామయ్య కూతురు తీవ్రమైన జ్వరంతో బాధపడుతుంటే, వాళ్ళు ఆసుపత్రికి తీసుకెళ్లకుండా ఎవరో మాంత్రికుడి చేత కాడి కట్టించాలని ప్రయత్నించారు. ఆ విషయం తెలుసుకున్న నిర్మల వెంటనే అక్కడకు చేరుకుంది.
“ఇది దెయ్యం పట్టిన వదిలే కాదు, టైఫాయిడ్ జ్వరం! వెంటనే ఆసుపత్రికి తీసుకెళ్లకపోతే ఆ అమ్మాయి ప్రాణాలకే ప్రమాదం” అని వాళ్లకు ఎంతో గట్టిగా నచ్చజెప్పింది. మొదట గ్రామస్థులు ఆమె మాటలను వ్యతిరేకించినా, తన సొంత ఖర్చులతో ఆ అమ్మాయిని నూతన ఆసుపత్రికి తీసుకెళ్లి వైద్యం చేయించి ప్రాణాలు కాపాడింది.
