పిల్లల చదువులు - శ్రీమతి గారి క్లాసు (అమూల్య అనుబంధం)
శ్రీమతి గారి వినూత్న పరీక్ష
ఆదివారం ఉదయం వేణు లేచి పేపరు చదువుతుండగా, వసంత ఒక తెల్ల కాగితం, పెన్ను తెచ్చి ఆయన ముందు పెట్టింది. “ఏమండీ! మీరు పిల్లలకు రోజూ పరీక్షలు పెడుతున్నారు కదా. ఈ రోజు మీ లెక్చరర్ మేధస్సుకు నేను ఒక చిన్న టెస్ట్ పెడతాను. దీనికి సరైన సమాధానాలు రాయండి” అంది చిరునవ్వుతో.
వేణు విచిత్రంగా చూశాడు: “నాకా? ఎంఎస్సీ మ్యాథ్స్ గోల్డ్ మెడలిస్ట్కు నువ్వు పరీక్ష పెడతావా? ఇవ్వు ఏంటో చూద్దాం!” అని పేపరు తీసుకున్నాడు. కానీ అందులో ఉన్న ప్రశ్నలు చూసి ఆయన పెన్ను ఆగిపోయింది. ఆ ప్రశ్నలు ఇవీ:
- మీ కుమారుడు రోహిత్కు అత్యంత ఇష్టమైన స్నేహితుడి పేరేమిటి?
- మీ కుమార్తె మేఘనకు ఏ రంగంలో ప్రతిభ ఉంది? ఆమె గీసిన బొమ్మల్లో మీకు నచ్చినది ఏది?
- గత ఆరు నెలల్లో మీ పిల్లలు మీతో కలిసి మనస్పూర్తిగా నవ్విన ఒక్క సంఘటనను గుర్తు చేసుకోండి.
- రోహిత్ భవిష్యత్తులో ఏ రంగంలోకి వెళ్లాలనుకుంటున్నాడో ఎప్పుడైనా అడిగి తెలుసుకున్నారా?
వేణు తల పట్టుకుని కూర్చుండిపోయాడు. ఒక్క ప్రశ్నకు కూడా ఆయన వద్ద సమాధానం లేదు. లెక్కల ఫార్ములాలు తెలిసిన ఆ తండ్రికి తన కళ్లముందే పెరుగుతున్న బిడ్డల మనోభావాలు కనీసం తెలియవని అర్థమైంది.
సరిగ్గా అదే సమయంలో రోహిత్ గదిలోంచి ఒక చిత్రం బయటకు వచ్చింది. రోహిత్ రాత్రి భయంతో గీసిన బొమ్మ అది – ఒక పంజరంలో చిలక బంధించబడి ఉండగా, బయట పిల్లలు నవ్వుతూ ఆడుకుంటున్న దృశ్యం. ఆ బొమ్మ కింద ‘నాన్న నన్ను క్షమించు. నేను నీకు నచ్చిన ర్యాంకును తేలేకపోతున్నాను’ అని రాసి ఉంది.
వసంత: “చూశారా ఏమండీ! చదువు అనేది పిల్లల రెక్కలను విరిచే గొలుసు కాకూడదు; వాళ్లను ఆకాశంలోకి ఎగిరేలా చేసే ఇంధనం కావాలి. మార్కులు మీ అహంకారాన్ని సంతృప్తి పరచడానికి పనికొస్తాయేమో కానీ, జీవితాన్ని ఎదుర్కొనే ఆత్మవిశ్వాసాన్ని ఇవ్వలేవు. విజ్ఞానం ఆనందంతో నేర్చుకోవాలి కానీ భయంతో కాదు.”
ఆ మాటలు వేణు హృదయంలో తీవ్రమైన ప్రకంపనలు సృష్టించాయి. రోహిత్ రాసిన ఆ వాక్యం చదివి ఆయన కళ్లలో నీరు ఉబికివచ్చింది.