గదిలో ప్రతిధ్వనించే నవ్వు
ఈ కథలోని పాత్రలు, సంఘటనలు పూర్తిగా కల్పితం. ఇవి ఎవరిని పోలి ఉండవు మరియు ఏ ప్రాంతంతోనైనా లేదా నిజ జీవిత వ్యక్తులతో పోలిక ఉంటే అది కేవలం యాదృచ్ఛికమే.
ఎపిసోడ్ 1: నిర్మానుష్య బంగళాలో అర్ధరాత్రి వినిపించిన భయంకరమైన నవ్వు
చీకటి రాజ్యంగా మారిన ‘సోమలకోట’ అనే కొండ ప్రాంతపు ఏకాంత గ్రామంలో, కాలగర్భంలో కలిసిపోయినట్లుగా ఒక పురాతన బంగళా ఉంది. ఆ బంగళాను స్థానికులు ‘మాయా మహల్’ అని పిలుస్తారు, ఎందుకంటే దశాబ్దాల క్రితమే అక్కడ నివసించిన ఒక జమీందారు కుటుంబం అనుమానాస్పద రీతిలో మరణించింది. నాటి నుండి ఆ వైపు వెళ్లడానికి ఎవ్వరూ సాహసించరు, ఎందుకంటే ఆ భవనం చుట్టూ దెయ్యాల కథలు ప్రచారంలో ఉన్నాయి. ఒక రోజు అర్ధరాత్రి ఒంటి గంట కావస్తున్న సమయంలో, ఆకాశం నల్లటి మేఘాలతో కమ్ముకుని, చిరుజల్లులు కురుస్తున్న వేళ, ఆ నిర్మానుష్య బంగళా నుండి ఒక భయంకరమైన, గడ్డకట్టించే నవ్వు వినిపించింది. ఆ నవ్వు ఆ ప్రాంతంలోని రాతి గోడల మధ్య ప్రతిధ్వనిస్తూ, నిద్రపోతున్న గ్రామస్థుల గుండెల్లో రైళ్లు పరిగెత్తించింది. ఆ సమయంలో సరిగ్గా ఆ బంగళా వెనుక ఉన్న తోటలో గడ్డి కోయడానికి వెళ్లిన స్థానిక యువకుడు భీమారావు ఆ విచిత్రమైన ధ్వనిని స్పష్టంగా విన్నాడు. భీమారావు గుండె దడదడలాడుతుండగా, కనీసం వెనక్కి తిరిగి చూడకుండా తన ఇంటికి పరుగెత్తుకుంటూ వెళ్లి ఊరి పెద్దలకు ఈ విషయం చెప్పాడు. ఆ నవ్వు కేవలం ఏదో అరుపు కాకుండా, మనుషుల గొంతుతో కూడిన ఒక అసాధారణమైన రాక్షస నవ్వులా ఉందని అతను భయంతో వణికిపోతూ వివరించాడు. ఆ రాత్రి ఆ గ్రామంలో ఎవరి కనుపాపలందూ నిద్ర కరగలేదు, అందరూ తలుపులు గట్టిగా వేసుకుని బిక్కుబిక్కుమంటూ గడిపారు. ఈ సంఘటనతో ఆ బంగళా చుట్టూ ఉన్న మర్మం మరింత బలపడింది, అసలు ఆ అర్ధరాత్రి సమయంలో ఆ పాడుబడిన భవనంలోకి ఎవరు వచ్చి ఉంటారనే ప్రశ్న అందరి మెదళ్ళను తొలచింది. ఇది కేవలం ఒక మూఢనమ్మకం కాదని, అక్కడ ఎవరో మనుషులు ఉద్దేశపూర్వకంగా సంచరిస్తున్నారని కొందరు చదువుకున్న యువకులు చర్చించుకున్నారు. ఏదేమైనప్పటికీ, ఆ రాత్రి వినిపించిన ఆ భయంకరమైన నవ్వు ఆ ప్రాంతంలో ఒక కొత్త తుఫానుకు నాంది పలికింది. ఈ విధంగా మొదటి ఎపిసోడ్ నిర్మానుష్య బంగళాలో అర్ధరాత్రి వినిపించిన భయంకరమైన నవ్వుతో అత్యంత ఉత్కంఠభరితంగా ప్రారంభమైంది.
ఆ పాత గది తలుపులు తెరిచినప్పుడు దొరికిన మొదటి క్లూ
మొదటి రోజు అర్ధరాత్రి వినిపించిన భయంకరమైన నవ్వు గురించి గ్రామస్థులు భయంతో చర్చించుకుంటున్న తరుణంలో, ధైర్యశాలురైన నలుగురు యువకులు ఆ బంగళాలోకి ప్రవేశించాలని నిర్ణయించుకున్నారు. వారు పగటిపూట లాంతర్లు, కర్రలు పట్టుకుని ఆ ‘మాయా మహల్’ ప్రధాన ద్వారం వద్దకు చేరుకున్నారు, అక్కడ కప్పబడిన తుప్పలను తొలగించి లోపలికి అడుగు పెట్టారు. బంగళా లోపల అంతా దట్టమైన బూజు, విరిగిన ఫర్నిచర్ మరియు పాచిపట్టిన నేల కనిపిస్తున్నాయి, అది ఎన్నో సంవత్సరాలుగా మనుషుల జాడ లేని ప్రదేశంలా ఉంది. ఆ యువకులు ఒక్కో గదిని దాటుకుంటూ, సరిగ్గా ఆ అర్ధరాత్రి నవ్వు వినిపించిందని భావిస్తున్న భవనం పైభాగంలోని ఒక ప్రత్యేకమైన మాస్టర్ బెడ్‌రూమ్ వద్దకు చేరుకున్నారు. ఆ గది యొక్క చెక్క తలుపులు బిగుసుకుపోయి ఉండటంతో, వారందరూ కలిసి బలవంతంగా ఆ తలుపులను తోసి తెరిచారు. ఆ తలుపులు తెరుచుకున్న వెంటనే, లోపలి నుండి ఒక వింతైన రసాయన వాసన మరియు ముక్కుపుటలు అదిరే దుర్వాసన వెలువడింది. ఆ గది మధ్యలో ఉన్న బల్లపై ఒక పాత టేబుల్ లాంప్ వెలుగుతూ ఉండటం చూసి ఆ యువకులు తీవ్ర ఆశ్చర్యానికి గురయ్యారు. ఆ ల్యాంప్ పక్కనే ఒక విచిత్రమైన డైరీ మరియు దానిపై పడి ఉన్న ఒక వెండి ఉంగరం మొదటి క్లూగా లభించాయి. ఆ వెండి ఉంగరంపై వింతైన అక్షరాలు చెక్కబడి ఉన్నాయి, అవి సాధారణ స్థానికులు వాడేవి కావు. ఆ డైరీని తెరిచి చూడగా, అందులోని పేజీలన్నీ ఏదో కోడ్ భాషలో రాయబడి ఉన్నాయి, అది సాధారణ మనుషులకు అర్థం కావడం అసాధ్యం. ఈ ఆస్తులు అక్కడ ప్రత్యక్షమవడంతో, ఆ బంగళాలో దెయ్యాలు లేవని, ఎవరో సంచరిస్తున్నారని స్పష్టమైన ఆధారాలు దొరికాయి. ఆ యువకులు ఆ క్లూలను తాకడానికి భయపడినప్పటికీ, వాటిని భద్రపరచడానికి ఒక కాగితంలో చుట్టి గ్రామ పెద్దల వద్దకు తీసుకెళ్లాలని నిర్ణయించుకున్నారు. ఈ విధంగా రెండవ ఎపిసోడ్ ఆ పాత గది తలుపులు తెరిచినప్పుడు దొరికిన మొదటి క్లూతో ఉత్కంఠను రేకెత్తిస్తూ ముగిసింది.