మొబైల్ వ్యసనం - ఆటల పోటీ
కొన్ని వారాలు గడిచేసరికి పిల్లల ప్రవర్తనలో ఊహించని అద్భుతమైన మార్పు వచ్చింది. వారి చేతుల్లో ఎప్పుడూ ఉండే స్మార్ట్ఫోన్లు మాయమయ్యాయి. మైదానంలో చెమటలు కక్కుకుంటూ తోటి పిల్లలతో కలిసి ఆడుకోవడం వల్ల వారి శారీరక ఆరోగ్యం కుదుటపడింది, రాత్రిళ్లు ప్రశాంతంగా నిద్ర పట్టసాగింది. బడిలో ఉపాధ్యాయులు సైతం పిల్లల ఏకాగ్రత పెరిగిందని, చదువులో మళ్లీ మంచి మార్కులు తెచ్చుకుంటున్నారని ప్రశంసించారు.
ఒక రోజు సాయంత్రం సుధీర్ తన భార్య సౌజన్యను ఆప్యాయంగా చూస్తూ, “సౌజన్యా! పిల్లల మొబైల్ వ్యసనాన్ని వదిపించడానికి నువ్వు చేసిన ఈ ప్రయత్నం నిజంగా ఒక అద్భుతం. ఏ వైద్యుడూ చేయలేని మాయను నీ ఓర్పుతో చేసి చూపించావు” అని మనసారా అభినందించాడు. సౌజన్య చిరునవ్వు నవ్వుతూ, “పిల్లలకు మనం ఫోన్లు ఇచ్చి చేజేతులా దూరం చేసుకుంటున్నాం. వారికి కావలసింది డిజిటల్ స్క్రీన్లు కాదు, మన ప్రేమతో కూడిన సమయం, మన సంప్రదాయ ఆటల పరిచయం” అని బదులిచ్చింది. ఆ విధంగా ఆ ఇంట్లో మళ్లీ నవ్వులు, సంతోషాలు వెల్లివిరిశాయి.
కథా నీతి: పిల్లలను డిజిటల్ వ్యసనం నుంచి రక్షించాలంటే కేవలం కఠినమైన ఆంక్షలు విధించడం సరిపోదు; వారికి కావలసిన సృజనాత్మక ప్రత్యామ్నాయాలను, ఆప్యాయతను మనమే చూపించాలి
