వేస్టేజ్ లేదు - అమృత ఆహారం
ఈ కథలోని పాత్రలు, సంఘటనలు పూర్తిగా కల్పితం.
పాత్రలు: అన్నపూర్ణ (ఆహార విలువను చాటే శ్రీమతి), శ్రీధర్ (భర్త), నారాయణ (కార్యక్రమ నిర్వాహకుడు).
నగరం: విశాఖపట్నం.
విశాఖపట్నం నగరంలో నివసించే శ్రీధర్, అన్నపూర్ణ దంపతులది సంపన్నమైన కుటుంబం కాకపోయినా, ఎంతో పద్ధతిగా జీవించే కుటుంబం. శ్రీధర్ ఒక ప్రైవేట్ ఉద్యోగం చేస్తుండగా, అన్నపూర్ణ గృహిణిగా ఉంటూ ఇంటి బాధ్యతలను చక్కబెట్టేది. అయితే వారి నగరంలో తరచూ జరిగే పెళ్లిళ్లు, గృహప్రవేశాలు, బారసాల వంటి పెద్ద పెద్ద శుభకార్యాలలో లక్షలాది రూపాయల విలువైన ఆహారం వృథాగా చెత్తబుట్టల పాలు కావడం అన్నపూర్ణను తీవ్రంగా కలచివేసేది. ఒకవైపు ఎంతోమంది నిరుపేదలు పూట గడవక ఆకలితో అలమటిస్తుంటే, మరోవైపు శుభకార్యాలలో అతిగా వంటలు వండి అన్నాన్ని కాలువపాలు చేయడం మహాపాపమని ఆమె భావించింది.
అన్నం పరబ్రహ్మ స్వరూపమని, అలాంటి ఆహారాన్ని వృథా చేయడం పట్ల సమాజంలో మార్పు రావాలని ఆమె గట్టిగా కోరుకుంది.
కేవలం బాధపడితే సరిపోదని, ఈ సమస్యకు ఒక శాశ్వతమైన పరిష్కారం చూపాలని అన్నపూర్ణ నిశ్చయించుకుంది. ఆమె తన కాలనీలోని కొద్దిమంది మహిళలను, యువకులను కలుపుకుని ‘అమృత ఆహార వేదిక’ పేరుతో ఒక స్వచ్ఛంద బృందాన్ని ఏర్పాటు చేసింది. నగరంలో ఎక్కడైనా పెద్ద వేడుకలు, వివాహాలు జరిగితే ఆ నిర్వాహకులను ముందుగానే కలిసి, మిగిలిపోయిన పరిశుభ్రమైన ఆహారాన్ని చెత్తలో పడేయకుండా తమకు అందిస్తే, దానిని రైల్వే స్టేషన్లు, బస్ స్టాండ్లు మరియు మురికివాడలలో ఆకలితో ఉన్న అభాగ్యులకు పంపిణీ చేస్తామని ప్రతిపాదించింది.
మొదట్లో కొంతమంది నిర్వాహకులు “అది మిగిలిన ఆహారం, ఎవరికైనా ఇస్తే ఏమవుతుందో” అని సంశయించినా, అన్నపూర్ణ వారి భయాలను తొలగించి, ఆ ఆహారం ఎంత శుభ్రంగా ఉంటుందో వివరించి ఒప్పించింది.