కళాపోషణ - కూచిపూడి పునరుజ్జీవం
ఈ కథలోని పాత్రలు, సంఘటనలు పూర్తిగా కల్పితం.
పాత్రలు: పద్మజ (కూచిపూడి నృత్య కళాకారిణి, శ్రీమతి), శ్రీనివాస్ (భర్త), మాస్టారు సుబ్బయ్య (వృద్ధ నాట్య గురువు).
నగరం: ఏలూరు.
ఆంధ్రప్రదేశ్ రాష్ట్రంలోని సాంస్కృతిక నగరమైన ఏలూరులో శ్రీనివాస్, పద్మజ దంపతులు నివసిస్తున్నారు. శ్రీనివాస్ ఒక ప్రైవేట్ కళాశాలలో లెక్చరర్‌గా పనిచేస్తుండగా, పద్మజ గృహిణిగా ఉంటూనే తన చిన్ననాటి అభిరుచి అయిన ‘కూచిపూడి’ నృత్యాన్ని ఎంతో ప్రాణంగా ప్రేమించేది. వారి కాలనీకి సమీపంలోనే సుబ్బయ్య అనే వృద్ధ కూచిపూడి నాట్య గురువు ఒక శిథిలావస్థకు చేరిన పాత భవనంలో ఉంటూ, ఆర్థిక ఇబ్బందుల వల్ల తన నాట్య పాఠశాలను నడపలేక సతమతమవుతున్నాడు.
ఆధునిక పాశ్చాత్య నృత్యాల మోజులో పడి నేటి యువత మన ప్రాచీన శాస్త్రీయ నృత్యమైన కూచిపూడిని క్రమంగా విస్మరిస్తుండటాన్ని పద్మజ ఎంతో ఆవేదనతో గమనించింది. మన సంస్కృతికి ప్రతీక అయిన ఈ గొప్ప కళ కనుమరుగైపోతే భావితరాలకు తీరని నష్టం జరుగుతుందని ఆమె తీవ్రంగా కలవరపడింది.
ఈ సమస్యకు ఒక చక్కటి పరిష్కారాన్ని ఆలోచించిన పద్మజ, కేవలం బాధపడితే సరిపోదని, ఆ కళకు పునర్జన్మ నివ్వాలని నిర్ణయించుకుంది. ఆమె నేరుగా సుబ్బయ్య గురువు గారి దగ్గరకు వెళ్లి, “గురువుగారూ! మీ వద్ద కూచిపూడి నృత్యం నేర్చుకోవడానికి నేను సిద్ధంగా ఉన్నాను, అలాగే మన కాలనీ పిల్లలకు కూడా ఈ కళను ఉచితంగా నేర్పిద్దాం” అని తన మనసులోని కోరికను బయటపెట్టింది. పద్మజ పట్టుదలను, కళ మీద ఉన్న భక్తిని చూసి ఆ వృద్ధ గురువు కళ్లలో ఆనందభాష్పాలు తిరిగాయి.
మొదట కాలనీలో ఎవరికీ దీనిపై పెద్దగా ఆసక్తి లేకపోయినా, పద్మజ తన ఇంటి హాలులోనే ఒక చిన్న వేదికను ఏర్పాటు చేసి పిల్లలకు శిక్షణ ఇవ్వడం ప్రారంభించింది. ఆమె చూపుతున్న శ్రద్ధను చూసి చుట్టుపక్కల తల్లులు తమ పిల్లలను నృత్య శిక్షణకు పంపడం మొదలుపెట్టారు.