ఉప్పు-కారం పచ్చడి మర్మం
లక్ష్మీకాంతమ్మ ఏడుపు ముఖం పెట్టి ఏమి చేయాలో తోచక నిలబడింది. బంధువులు ఏదో ఒక వంక పెట్టి నవ్వుకుంటారనే భయం ఆమెను చుట్టుముట్టింది. సరిగ్గా అదే సమయంలో శైలజ సమయస్ఫూర్తితో ముందుకొచ్చింది. వంటిట్లోకి వెళ్లి, చిన్న బాణలిలో కొద్దిగా నూనె వేసి, ఇంగువ, ఆవాలు, ఎండుమిర్చి చిటపటలాడించి, తగినంత ఉప్పు, వేయించిన మెంతి పొడిని కలిపి ఒక ప్రత్యేకమైన తాలింపు తయారుచేసింది.
ఆ ఘుమఘుమలాడే తాలింపును తెచ్చి పచ్చడి గిన్నెలో కలిపి, మళ్లీ బంధువుల విస్తర్లలో వడ్డించింది. “మామయ్య గారూ! అత్తయ్యగారు ఈ రోజు ప్రత్యేకంగా ‘ఆరోగ్యకర తాలింపు పచ్చడి’ చేశారు. మొదటి ముద్దలో ఉప్పు తక్కువగా ఉండేలా చేసి, రెండోసారి ఈ సుగంధ తాలింపుతో కలపడం మన పూర్వీకుల పద్ధతి అట. ఇప్పుడు రుచి చూడండి,” అంది ఎంతో నైపుణ్యంగా.
మేనమామ ఆ పచ్చడిని కలుపుకుని తిని ఆశ్చర్యపోయాడు. “అద్భుతం కాంతం! నిజంగానే పచ్చడి అమృతంలా ఉంది. మొదట ఉప్పు లేకపోవడానికి ఇంత రహస్యం ఉందా? నీ కొత్త కోడలు చాలా సమయస్ఫూర్తి కలది,” అంటూ మెచ్చుకున్నాడు. బంధువులందరూ తృప్తిగా భోజనం చేసి వెళ్లారు.
అందరూ వెళ్ళిపోయాక లక్ష్మీకాంతమ్మ వంటింట్లో ఒంటరిగా కూర్చుని శైలజ వైపు చూసింది. ఆమె కళ్లల్లో పశ్చాత్తాపం స్పష్టంగా కనిపిస్తోంది. శైలజ దగ్గరకు వచ్చి మంచి నీళ్లు అందించింది.
లక్ష్మీకాంతమ్మ: “శైలజా, పొద్దున్నుంచీ నిన్ను ప్రతి విషయంలో కించపరిచాను. నీ చదువును, నీ పెంపకాన్ని తక్కువ చేసి మాట్లాడాను. కానీ నా పరువు పోయే సమయంలో నువ్వు నన్ను కాపాడావు. ఆ తప్పు నేనే చేశానని చెప్పి ఉంటే అందరి ముందూ నాకు అవమానం జరిగేది. నీ గొప్ప మనసు ముందు నా అహంకారం ఓడిపోయింది తల్లీ”.
శైలజ: “అత్తయ్యా! ఇందులో ఓటములు, గెలుపులు ఏమున్నాయి? ఇల్లు అన్నాక ఒకరి తప్పును మరొకరు సరిదిద్దుకోవాలి. మీరు నాకు అమ్మ లాంటివారు. అమ్మ చేసిన పొరపాటును కూతురు సర్దడం సహజమే కదా! మీ అనుభవం ముందు నా చదువు చిన్నదే”.
ఆ క్షణంలో అత్తాకోడళ్ల మధ్య ఉన్న గోడలు పూర్తిగా కూలిపోయాయి. లక్ష్మీకాంతమ్మ ప్రేమతో శైలజ తల నిమిరి, తన వంశపారంపర్యంగా వస్తున్న రహస్య వంటల పుస్తకాన్ని కోడలి చేతికి అందించింది. ఆనాటి నుంచి ఆ ఇంట్లో గొడవలు మాయమై, అనురాగం పరిమళించింది.
కథా నీతి: తప్పు జరిగినప్పుడు ఎదుటివారిని ఎత్తిచూపి కించపరచడం కంటే, సమయస్ఫూర్తితో సమస్యను పరిష్కరించి వారి గౌరవాన్ని కాపాడటమే నిజమైన కుటుంబ సంస్కారం. అహంకారాన్ని ప్రేమ మాత్రమే జయించగలదు.