హైదరాబాద్ కోశాగారంలో ఖాళీ లాకర్
కృష్ణశాస్త్రి ట్రెజరీ భవనంలోని ప్రతి విభాగాన్ని డిజిటల్ మెటల్ డిటెక్టర్లు, ఎక్స్-రే స్కానర్లతో శోధించాలని ఆదేశించారు. ఖజానాలోని అన్ని డ్రైనేజ్ లైన్లు, ఎయిర్ డక్ట్లు, ఎలక్ట్రికల్ ప్యానెళ్లను క్షుణ్ణంగా తనిఖీ చేశారు. కానీ ఎక్కడా వజ్రాల జాడ కనిపించలేదు. ఈ శోధన జరుగుతున్న కొద్దీ ఉద్యోగులలో ఉద్రిక్తత తారాస్థాయికి చేరింది.
సిస్టమ్ ఇంజనీర్ ప్రణయ్ భయంతో వణుకుతూ, “నా ఐడీతోనే శనివారం రాత్రి లాగిన్ అయ్యారు నిజమే సర్, కానీ నా పాస్వర్డ్ చీఫ్ కస్టోడియన్ గారికి కూడా తెలుసు! నేనేమీ చేయలేదు!” అని కేక వేశాడు. సెక్యూరిటీ హెడ్ వర్మ కూడా తాను ఆ రాత్రి కేవలం శేషగిరిరావు ఆదేశాల మేరకే బయటి గేటు పహారాకు వెళ్లానని వాంగ్మూలం ఇచ్చాడు.
“అసాధారణ నేరగాడు ఎల్లప్పుడూ అత్యంత సురక్షితమైన ప్రదేశాన్ని కాకుండా, అందరి కళ్లెదుట ఉంటూ ఎవరూ అనుమానించని సాధారణ వస్తువులనే తన ఆయుధంగా ఎంచుకుంటాడు.”
శాస్త్రి గారు ట్రెజరీ గదిలోని రికార్డులను, శేషగిరిరావు ప్రవర్తనను నిశితంగా గమనించారు. శేషగిరిరావుకు తీవ్రమైన ఆస్తమా సమస్య ఉందని, అందుకే ఆయన తన వెంట ఎల్లప్పుడూ ఒక పోర్టబుల్ ఎమర్జెన్సీ మెడికల్ ఆక్సిజన్ సిలిండర్ ట్రాలీని ఉంచుకుంటాడని అందరికీ తెలుసు. ఉదయం నుంచి ఆ సిలిండర్ పక్కనే ఆయన నిలబడి ఉన్నారు.
శాస్త్రి గారు శేషగిరిరావు వైపు అడుగులు వేశారు. ఆ గదిలో ఉన్న వారందరి ఊపిరి బిగబట్టినట్లయింది. “శేషగిరిరావు గారూ, ఉదయం లాకర్ విరిగిపడినప్పుడు మీరు కంగారుతో డీసీపీ గారి కంటే ముందే లాకర్ తలుపును తాకారు. మీ కుడిచేతి కోటు జేబులో ఏముందో ఒకసారి బయటకు తీయగలరా?” అని శాస్త్రి గంభీరంగా ప్రశ్నించారు.