వృద్ధాశ్రమం వద్దు - ఇంటి దీపం
ఒక రోజు సాయంత్రం భర్త కృష్ణమూర్తి భార్య సుభద్రతో ఆ విషయాన్ని మాట్లాడాడు. “సుభద్రా! నాన్నగారు ఇలా ప్రతిరోజూ మంచం మీద ఉంటూ మన ప్రశాంతతను పాడుచేస్తున్నారు. ఆయనను ఇంట్లో చూసుకోవడం మన వల్ల కావడం లేదు. నగర శివార్లలోని ఒక మంచి వృద్ధాశ్రమంలో ఆయనకు అన్ని సదుపాయాలు అందుతాయి, రేపు ఉదయాన్నే ఆయనను అక్కడికి తీసుకెళ్లి మంచినీళ్ల ప్రైవసీతో వదిలేద్దాం” అని చాలా తేలికగా చెప్పేశాడు.
ఆ మాటలు విన్న సుభద్ర గుండె ఒక్కసారిగా జివురుమంది. ఆమె ముఖంలో తీవ్రమైన ఆగ్రహం, ఆవేదన కట్టలు తెంచుకున్నాయి. భర్త ఆలోచనను ఆమె క్షణంలో తీవ్రంగా వ్యతిరేకించింది.
సుభద్ర గంభీరమైన స్వరంతో, “ఏమండీ! మీ నోటి నుంచి ఈ మాటలు వస్తాయని నేను కనీసం ఊహించలేదు. చిన్నప్పుడు మీరు సరిగ్గా నడవలేకపోయినప్పుడు, రాత్రింబవళ్లు అనారోగ్యంతో మంచం మీద ఉన్నప్పుడు ఈ తండ్రిగారే కదా మిమ్మల్ని ఎంతో ఓపికతో, కంటికి రెప్పలా కాపాడుకున్నారు! మరి ఈరోజు ఆయనకు వృద్ధాప్యం, బలహీనత రాగానే భారంగా భావించి పరాయి వాళ్ల చేతిలో వదిలేయడం ఏంటి ధర్మం? మీకు డబ్బు, ప్రైవసీ ముఖ్యం కావచ్చు, నాకు మాత్రం మానవత్వం, సంస్కారం ముఖ్యం. మామగారు ఈ ఇంటికి బరువు కాదు, మన కుటుంబానికి దేవుడు ఇచ్చిన నిజమైన శ్రీరక్ష” అని నిలదీసింది.