రాత్రి వేళ రైలు ప్రయాణం
ఎపిసోడ్ 1: స్టేషన్లో ఒంటరి వేచివుడు
గ్రామ శివారులో ఉన్న ఆ చిన్న రైల్వే స్టేషన్ రాత్రి వేళ పూర్తిగా నిర్మానుష్యంగా మారింది. ఆకాశం దట్టమైన నల్లటి మేఘాలతో కమ్ముకుని ఉండగా, చల్లటి ఈదురుగాలులు వీస్తున్నాయి. పగటిపూట రద్దీగా ఉండే ఆ స్టేషన్, అర్ధరాత్రి దాటిన తర్వాత ఒక శ్మాశానాన్ని తలపిస్తోంది. ప్రకాశ్ అనే యువకుడు తన ఉద్యోగ నిమిత్తం దూర ప్రాంతానికి వెళ్లడానికి ఆ స్టేషన్కు వచ్చాడు. అతను పట్టుకున్న రైలు సమయానికి రాకపోవడంతో ప్లాట్ఫారమ్ మీద ఉన్న ఒక పాత చెక్క బెంచ్పై కూర్చుని వేచి చూడసాగాడు. స్టేషన్ పైకప్పుపై ఉన్న పాత ట్యూబ్లైట్ అడపాదడపా వెలుగుతూ ఆరుతూ భయానక వాతావరణాన్ని సృష్టిస్తోంది. చుట్టూ ఉన్న చీకటిని చీల్చుకుంటూ కేవలం దూరంగా ఉన్న సిగ్నల్ లైట్ల ఎర్రటి వెలుతురు మాత్రమే కనిపిస్తోంది. ప్రకాశ్ తన చేతిలో ఉన్న వాచ్ను చూసుకున్నాడు, సమయం సరిగ్గా అర్ధరాత్రి ఒంటి గంట అవుతోంది. ఆ సమయంలో స్టేషన్లో అతని మినహా మరే ఒక్క ప్రయాణికుడు గానీ, చివరికి స్టేషన్ మాస్టర్ కూడా కనిపించలేదు. చుట్టూ ఉన్న నిశ్శబ్దాన్ని భగ్నం చేస్తూ దూరంగా కుక్కల అరుపులు మరియు గుడ్లగూబల కూతలు వినిపిస్తున్నాయి.
ప్రకాశ్ తన బ్యాగును గట్టిగా పట్టుకుని రైలు ఎప్పుడు వస్తుందా అని ఆత్రుతగా ఎదురుచూస్తున్నాడు. అకస్మాత్తుగా ప్లాట్ఫారమ్ చివర నుంచి ఎవరో చెప్పులు వేసుకుని నడుస్తున్నట్లు “టప్… టప్…” అనే అడుగుల చప్పుడు వినిపించింది. అతను ఉలిక్కిపడి ఆ వైపు తల తిప్పి చూశాడు, కానీ అక్కడ దట్టమైన చీకటి మినహా ఎవరూ కనిపించలేదు. ఆ అడుగుల చప్పుడు క్రమంగా దగ్గరకు వస్తున్నట్లు అనిపించడంతో అతని గుండెల్లో భయం మొదలైంది. రైలు ఇంకా రాకపోవడంతో ఆ ఒంటరి స్టేషన్లో ఉండటం తన ప్రాణాలకు ప్రమాదమేమోనని అతని మనసు హెచ్చరించింది. ఆ చలిలోనూ ప్రకాశ్ ఒంటికి చెమటలు పట్టాయి, ఎలాగైనా ఆ రైలు త్వరగా వచ్చి తనను ఆ ప్రదేశం నుండి తీసుకెళ్లాలని కోరుకున్నాడు.
