అత్తరింట్లో శ్రీమత్యం (అమూల్య అనుబంధం)
ఈ కథలోని పాత్రలు, సంఘటనలు పూర్తిగా కల్పితం.
పాత్రలు: కళ్యాణి (శాంత స్వభావురాలైన తెలివైన శ్రీమతి), రఘు (భర్త), మంగమ్మ (పాత పద్ధతులను కచ్చితంగా అమలుపరిచే అత్తగారు). గ్రామం: పాలకొల్లు పరిసరాలు.
పాలకొల్లు దగ్గరలోని పచ్చని కొబ్బరితోటల మధ్య ఉన్న పురాతన పెంకుటింట్లో మంగమ్మగారి కుటుంబం నివసిస్తోంది. మంగమ్మగారి నోటి మాటకు ఊరంతా భయం. ఆ ఇంట్లో ఆమె విధించిన నిబంధనలు రాజ్యాంగం కంటే కఠినమైనవి. ఎవరూ ఉదయం ఐదు గంటలు దాటి పడుకోకూడదు, వంటింట్లోకి వేరే ఎవరూ ఆమె అనుమతి లేకుండా ప్రవేశించకూడదు, ఏ వస్తువు ఎక్కడ ఉందో అక్కడే ఉండాలి. ఆమె కుమారుడు రఘు హైదరాబాద్‌లో ఉద్యోగం చేస్తున్నా, తల్లి పద్ధతులను కాదనలేక పల్లెలోనే స్థిరపడ్డాడు. అతనికి నగరంలో పెరిగిన కళ్యాణితో వివాహమైంది.
కళ్యాణి అత్తవారింట్లో అడుగుపెట్టిన తొలిరోజే మంగమ్మగారు తన నిబంధనావళిని వివరించారు. “చూడు కళ్యాణీ! ఇది పట్నం కాదు, ఇక్కడ అలారాలు పెట్టుకుని లేవడం ఉండదు. కోడి కూయగానే లేచి వీధి తుడిచి ముగ్గు పెట్టాలి. కాఫీ ఫిల్టర్ నేనే స్వయంగా దింపుతాను. పసుపు-కుంకుమలతో కళకళలాడాలి. నీ ఆధునిక వస్త్రధారణలు, ఫోన్లలో కబుర్లు ఈ ఇంట్లో సాగవు” అని నిర్ద్వంద్వంగా తేల్చి చెప్పారు.
రఘు బిక్కుబిక్కుమంటూ కళ్యాణి వైపు చూశాడు. ఎక్కడ కొత్త కోడలు అలిగి పుట్టింటికి వెళ్లిపోతుందో అని భయపడ్డాడు. కానీ కళ్యాణి ప్రశాంతంగా చిరునవ్వు నవ్వింది. “అలాగే అత్తయ్యా! మీరు చెప్పినట్లే నేర్చుకుంటాను” అంది వినయంగా.
మొదటి వారం రోజులు కళ్యాణికి అగ్నిపరీక్షలా సాగాయి. మంగమ్మగారు వండే పద్ధతిలో కాస్త నీరు ఎక్కువైనా లేదా కూరలో కరివేపాకు కొమ్మ కొద్దిగా అటూఇటూ అయినా పెద్ద రచ్చ చేసేవారు. రఘు రాత్రిళ్లు కళ్యాణి వద్దకు వచ్చి క్షమాపణ కోరేవాడు. “కళ్యాణీ, మా అమ్మ మనస్తత్వం పాతకాలపు రాతిబండ లాంటిది. నువ్వు బాధపడకు, వీలైతే నగరానికి షిఫ్ట్ అయిపోదాం” అన్నాడు.
కళ్యాణి: “ఏమండీ! సమస్య రాగానే ఇల్లు వదిలి పారిపోవడం పరిష్కారం కాదు. అత్తయ్యగారి మాటల్లో కాస్త కరుకుదనం ఉండొచ్చు కానీ, అందులో కుటుంబం పట్ల అపారమైన బాధ్యత ఉంది. ఆవిడ మనసును గెలుచుకోవడమే నా శ్రీమత్యం!”
కళ్యాణి తన ప్రణాళికను ఎంతో ఓర్పుతో అమలు చేయడం ప్రారంభించింది.